دسته بندی
«روی ریل جنگ» بازی 7‌بازیگر را براساس متنی از حسین زارعی به‌كار گرفته تا به عقیده نوری، بیانی چندوجهی از ایدئولوژی‌هایی متفاوت را ارائه دهد. جواد نوری...


گفتگو با کارگردان نمایش کوتاه «روی ریل جنگ»


در چند وجهی زندگی
صحنه تالار كوچك مولوی این‌روزها میزبان نمایش كوتاهی به كارگردانی جواد نوری و خیرالله تقیانی‌پور است
«روی ریل جنگ» بازی 7‌بازیگر را براساس متنی از حسین زارعی به‌كار گرفته تا به عقیده نوری، بیانی چندوجهی از ایدئولوژی‌هایی متفاوت را ارائه دهد. جواد نوری كه در سال‌های پایانی دهه سوم زندگی‌اش، سومین اثرش را كارگردانی می‌كند، خود منتقد نمایشی است كه می‌خواهد شیوه‌ نوینی در اجرا را به تجربه‌ای مؤثر برساند.

‌چرا سراغ «روی ریل جنگ» رفتید؟
اثری با این فضای متن، نوع روایت و شیوه‌ای كه نویسنده برای بیان ماجرا برگزیده، آن‌هم با موضوع جنگ، كمتر دیده ‌بودیم. متن اولیه كه حسین زارعی نوشته بود «هفت ‌كوپه از یك قطار» نام داشت كه اپیزودیك و غیرشعاری بودن آن توجه ما را جلب كرد؛ علاوه بر آنكه این نمایش بدون جهت‌گیری، بازگوكننده اتفاقات است كه هم از بطن جنگ آمده و هم زندگی در آن جریان دارد.

این نمایش یك بار هم در جشنواره تئاتر ماه اجرا شده است. چه تفاوت‌هایی در این دو اجرا وجود دارد؟
متن اولیه دارای 7 اپیزود كاملاً ‌مجزا بود كه هر یك به تنهایی روایت می‌شدند و البته به یكدیگر پیوسته بودند. برای اجرا در تالار كوچك مولوی با توجه به فضا و نور، شیوه كنونی را برگزیدیم؛ 5 اپیزود انتخاب و در یكدیگر تلفیق شد. «روی ریل جنگ» چكیده‌ای از «هفت كوپه از یك قطار» است.

این چكیده موجز اگرچه اوج و فرودهای متفاوت در اپیزودهای مختلف دارد اما تلفیق این اپیزودها، قصه‌ای دارای آغاز و پایان ارائه نمی‌دهد.
قصد ما هم همین بود كه خط اصلی نمایش، خط مستقیمی نباشد كه تماشاگر آن را تنها از یك زاویه ببیند و پیگیری كند. اجرای بیش از یك نقش توسط بعضی بازیگر‌ها و چرخش پیوسته فضای دكوری كه به شكل صندلی‌های كوپه قطار به‌هم متصل هستند، در خدمت همین تغییر زاویه دید تماشاگر است. تكرار كوتاه بعضی صحنه‌ها در عین تغییر زوایا، ارتباط این اجزا را از هر وجهی انتقال می‌دهد.

البته این تعویض زاویه، در مورد شخصیت نویسنده به تعلیق در زمان و شرایط روایت هم رسیده‌است.
خلاقیت در نمایش هم از جنبه بصری باید تماشاگر را اغنا كند و هم از بعد ذهنی. حضور نویسنده در قطار در زمان حال و همین‌طور در كوپه رزمندگان كه به گذشته بازمی‌گردد، مانند بقیه ماجراها به ارائه چندوجهی و البته چندزمانی اثر كمك می‌كند. ماجرای یكی از 2منافق هم از میانه روایت می‌شود تا به‌طور كلی از هر زمان و وجه كه به ماجرا نگاه كنیم، تأكید روی یك نكته باشد.

فكر می‌كنید نوع و سطح بازی‌ها تا چه حد روی تمركز و جذب تماشاگر به برجستگی‌های نمایش تأثیر داشته‌است؟
واقعیت این است كه گذشته از بازی، برای تماشاگران مختلف موضوع قسمت‌های مختلف نمایش جالب بوده است. با این حال معتقدم همه بازی‌ها در یك حد نیست تا تأثیرگذاری هر بخش را تنها براساس متن و شیوه اجرا سنجید. سعی داشتیم بسیاری از امكانات دیدن فیلم در بیان یك داستان در آن واحد از چند وجه را در روی ریل جنگ ارائه دهیم.

گردآوری شده توسط: گروه فرهنگ و هنر ایران فروم
Cloob Print Google+