دسته بندی
 آبی که به جوی باز نمی گردد

پوریا علیرضا : فرض کنید بعد از روزها سختی کشیدن و درس خواندن و هزینه کردن آزمون دکتری داده اید و به خانه برگشته اید. یا بعد از روزها انتظار و دود چراغ خوردن در آزمون استخدامی شرکت کرده­اید. همین که به خانه رسیدید رفیقی زنگ بزند و خبر دهد که این آزمون ها فرمالیته است. آنهایی که باید قبول می­شدند پذیرفته شده­اند، شما فقط وقت تلف کرده­ای. چه حالی به شما دست می­دهد؟ شما هر چقدر هم بدبین و طرفدار تئوری توطئه باشید شک می کنید و آنرا انکار می کنید و با لبخندی معنادار از کنار آن می­گذرید.

اما اینبار قصه فرق می کند. خبر صحت دارد. نه یک خبرگزاری و چندین روزنامه، بلکه از دهان خود مسئولین می­شنوید. این موقع است که دیگر نمی توانید انکار کنید. مسئولین امر خود اعتراف میکنند. عرق سردی بر پیشانی تان می نشیند و چشم تان سیاهی می رود. سه هزار نفر؟؟

ابعاد ماجرا
سه هزار دانشجوی دکتری بدون کنکور پذیرفته شده­اند؛ اين سه هزار نفر نه تنها بدون آزمون وارد دوره دكتري شده اند بلكه بورسيه عضويت در هيات علمي هم به آنها اعطا شده است يعني علاوه بر اينكه برخلاف ساير پذيرفته شدگان به آنها در طي دوره تحصيل حقوق داده مي شود پس از فارغ التحصيلي نيز قرار است به عنوان هيات علمي جذب دانشگاه هاي كشور شوند . در واقع اينها استادان آينده دانشگاه ها خواهند بود. خبر به اندازه‌ای عجیب است که هنوز شوک ناشی از آن برطرف نشده است.

بهت و حیرت مردم را از خیل ده ها نظر و کامنتی می توان دریافت که زیر اخبار منتشره خبرگزاریها پر شده است و وزیر علوم دولت روحانی را به برخورد با این افراد فراخوانده اند. این افراد که به واقع با نام نخبه از چنین سهمیه هایی استفاده کرده اند، نه تنها نخبه نیستند بلکه گاها از معدل و معیارهای یک دانشجوی سطح متوسط نیز برخوردار نیستند. مردم نظرشان بر اخراج و یا گرفتن مزیتهای تحصیل این افراد و یا حداقل حتی الامکان تبدیل دوره روزانه این افراد به دوره شبانه است و آیا به راستی می­شود برخوردی با این افراد صورت داد؟

هرچند خبر باور نکردنی ست. هر چقدر هم خبرهای شگفت انگیز و عجیب و غریب بشنوی، بعد از کمی مکث مجبوری باور کنی. اما دیگر فکرت به اینجا نمی کشد که کنکوری که شاید مهمترین کنکور زندگی هر فرد باشد، اتفاقی فرمالیته و بی دردسر برای دیگران به شمار آید.

دولت گذشته که خود را عادل ترین دولتها معرفی می­کرد و مبارزه با فساد را سرلوحه کار خود می­دانست، مهمترین موضوع جوانان این مرز و بوم را به سخره گرفته است. به جای جوانان توانمندی که لیاقت اعزام به خارج و تحصیل و تبدیل به هیات علمی شدن را دارند کسانی به این مهم نائل آمده اند که نه تنها کنکور نداده اند بلکه ­ مورد سنجش در مصاحبه­ای صحیح و اصولی هم قرار نگرفته­اند.

چه کسی پاسخگوست؟
چه کسی را می­توان در این شریط محاکمه کرد. همه این سه هزار دانشجو را؟ که البته گفته می­شود در مورد آنها هم تصمیماتی از قبیل توقف تحصیل، اجازه نیافتن برای تبدیل به هیات علمی شدن و ... گرفته خواهد شد. چه کسی باید پاسخگو باشد؟ البته این نوشتار به دنبال یافتن مقصر نیست و البته مقصر و مسببان آن مشخص است.



اما باید از اعتمادی سخن گفت که به راحتی می­تواند از بین رود. از خیل جوانان این مرز و بوم سخن گفت که با دیدن چنین مسائلی بار سفر به کشوری بیگانه را خواهند بست. از زحماتی سخن گفت که در سالهای گذشته به بار ننشسته است. در واقع وقتی کسی مسئولیت سازمانی را دارد و در آن حال مشکل و یا تخلفی بوجود می­آید، افکار عمومی و خاصه کسانی که متضرر شده­اند خواهان استعفای وی می­شوند.



اما در این مورد بخصوص از آقای کامران دانشجو یا محمد رضا مردانی رئیس "هیات مرکزی جذب هیئت علمی" چه درخواستی باید کرد. اینکه استعفا دهند؟ کار انجام شده و شاید دیگر نتوان اقدامی انجام داد.



متاسفانه به نظر می ­رسد در شرایط مشابه قانون از نقصی خاص برخوردار است که باید متولیان امر فکری برای آن چاره کنند. افکار عمومی از مردمی شکل می­گیرد که خواهان پاسخگویی افرادی چون آقای دانشجو هستند و هر چند اشتباهات گذشته او در جایی بررسی نخواهد شد اما مردم او را از یاد نخواهند برد و امیدهایی را که او نا امید کرده و حق هایی که در مسئولیت های دولتی خود پایمال نموده را نخواهند بخشید.

دانشگاههای کشور با ورود دهه شصتی ها به مقطع دکتری با بیشترین تقاضا برای ورود به مقطع دکتری مواجه بوده اند. شاید کمتر خانواده ای باشد که یک فرزند دهه شصتی در آن نباشد. بنابراین مسئولیت دولت قبلی از این نظر برای در نظر گرفتن عدالت تحصیلی بیشتر و حساس تر بوده است. اما متاسفانه دولت قبلی و آقای دانشجو به نوعی غرور یک نسل را با رانت های این چنینی شکسته است. او باید برای تمام اشتباهات گذشته خود پاسخگو باشد.

از سوی دیگر داوطلبین کنکور دکتری در سه سال گذشته که این آزمون به شکلی نیمه متمرکز برگزار می­شود از نوع و شکل برگزاری آن رنج برده اند. از سوی دیگر، در سه سال گذشته به خاطر ضریب بالای زبان، بیشتر افرادی توانسته اند مورد پذیرش قرار گیرند که به نوعی درس زبان را با درصد بالایی زده­اند. از این رو داوطلبینی که از توانایی بالایی در رشته تخصصی خود برخوردار بوده­اند و حتی از رزومه دارای مقالات متعدد علمی پژوهشی برخوردار بوده­اند، از قبولی در این کنکور که هر ساله تغییراتی با سال گذشته داشته است باز مانده­اند.

چه باید کرد؟
امام علي - عليه السلام - فرمود: به خدا سوگند! اگر ببينم آنچه را (عثمان بيهوده از بيت المال، به اين و آن) داده، حتي اگر مهر زنان يا بهاي کنيزان شده باشد، آن را باز مي گردانم، زيرا، عدالت، گشايش مي آورد و آن کس که عدالت بر او گران آيد، ظلم و ستم بر او گران تر خواهد بود.

از این رو وزارت علوم فعلی وظیفه سنگینی بر عهده دارد تا اعتماد بر باد رفته را دوباره برگرداند. پیشنهادهای مختلفی در این باره وجود دارد. به عنوان مثال وزارت علوم باید توان و شرایط تحصیلی و علمی همه افرادي كه از سال هشتاد و چهار بورس داخل يا خارج شده اند را مجدد بررسی کند، علاوه بر برگزاری آزمون برای این افراد باید توجه كرد كه مدارك مقطع لیسانس و فوق لیسانس این افراد چه میزان با رشته‌ای كه در مقطع دكتری تحصیل می‌كنند مرتبط است و معدل آن‌ها باید بررسی شود.

همچنین پس از بررسی وضعیت این دسته از دانشجویان اگر شرایط لازم را نداشتند ، وزارت علوم و دانشگاه عذر آنها را بخواهد و همچنین با بررسی معدل و سوابق تحصیلی آنها شرایطی مانند ارائه مدرك معادل و یا اخذ شهریه و قرار دادن در گروه شبانه آن‌ها در نظر گرفته شود.

اما در نهایت باید از امید گفت. وزیر علوم قبلی با دولت گذشته رفته است. افراد جدیدی به صحنه آمده اند که از تدبیر و امید سخن می گویند. در حقیقت بیشترین افرادی که نیازمند امید دهی و تدبیر دولت جدید هستند، خیل نخبگان و جوانانی هستند که با توانایی بالا به تحصیل خود ادامه داده اند ولی سهمی از بازار کار و حتی یک زندگی معمولی نبرده اند. از این رو دولت جدید باید بتواند با اصلاح سیستم غلط گذشته، به روالی دقیق و سالم دست یابد و رونق و امید را به دانشگاههای کشور تزریق کند.

اخبار دانشگاه - خرداد

گردآوری شده توسط: گروه خبــر ایران فروم
Cloob Print Google+
امروز در ایران فروم
پربیننده های روز